Uczelnie, którym teraz rząd musiał wstrzymać wypłatę zaliczek, łącznie ok. pół miliarda złotych, z powodu wielomiesięcznych poślizgów (piszemy o tym tu), obietnicę dotacji z UE dostały na srebrnej tacy. Wpisano je bowiem kilka lat temu na tzw. listę projektów kluczowych. A kto na takiej liście jest, nie musi konkurować z innymi chętnymi. Unijne euro dostanie, byle tylko zrealizował swój projekt.

Każdy kto dostał się na listę (w tym przypadku uniwersytety budujące nowe laboratoria), nie musiał udowadniać, że projekt jest dopięty na ostatni guzik, że są wszystkie pozwolenia, jest przygotowana dokumentacja przetargowa itp. Nie musiał udowadniać tak naprawdę niczego, na zasadzie "czy się stoi, czy się leży...". W niektórych częściach przyznanych Polsce unijnych funduszy, aż 80 proc. kwoty zarezerwowano dla "kluczowych projektów".

I to uśpiło beneficjentów. Gdy prośby o przyspieszenia prac nie podziałały, Ministerstwo Rozwoju Regionalnego musiało więc sięgnąć po pałkę, żeby towarzystwo obudzić.

W tych częściach unijnych funduszy, w których dotacje są rozdzielane na podstawie konkursu, podobnych poślizgów nie ma. Przykładowo, przedsiębiorcy, którzy walczą zażarcie o unijną kasę w "Programie Operacyjnym Innowacyjna Gospodarka", w 90 proc. procentach przypadków są przygotowani na tip-top już w momencie składania wniosku. I jeśli już ktoś opóźnia wypłatę pieniędzy - to jest to raczej urząd odpowiedzialny za rozdział dotacji.

Śmiem twierdzić, że gdyby te uczelnie, które dziś sprawiają kłopoty, musiały konkurować o unijne miliony np. z uczelniami prywatnymi, albo wiodącymi uniwersytetami publicznymi - to by się bardziej wysiliły.

Za dwa lata rząd zacznie negocjować z Komisją Europejską fundusze strukturalne dla Polski na kolejny okres. Dziś nie wiemy jeszcze, ile pieniędzy będzie do dyspozycji na lata 2014 - 20. Ale jedno jest pewne: tam, gdzie tylko się da, pieniądze powinny być rozdzielane w otwartych konkursach. Bo koncepcja "list projektów kluczowych" nie sprawdziła się, no może za wyjątkiem dróg, torów i innych, tego typu unikalnych inwestycji.

Źródło: Gazeta Wyborcza