I pochyliłem się i włożyłem jej różę w usta

They call me The Wild Rose

But my name was Elisa Day

Why they call me it I do not know

For my name was Elisa Day

Inżynier pojawił się u mnie ponownie jeszcze tego samego wieczoru. Długo nie zapomnę jego twarzy. Wyrażała bezbrzeżny żal, sporo bólu i popłoch. Mgr Szostak, jak się okazało, znała angielski. Kiedy zorientowała się, o czym jest proponowana piosenka, bez słowa uderzyła inżyniera torebką w czoło, a następnie wyjęła z niej telefon komórkowy i połączyła się z prokuraturą, zgłaszając zamiar popełnienia przez inżyniera przestępstwa na jej osobie. Doszłoby zapewne do prewencyjnego zatrzymania pana Koźlika, gdyby nie to, że poprzedzające rozmowę uderzenie go w czoło było na tyle silne, iż z telefonu wyleciała bateria. Dało to memu przerażonemu znajomemu czas na nieznaczne uspokojenie pani magister i zapewnienie jej, że zaraz przyleci do niej z zupełnie inną i odpowiednią piosenką.

Tu inżynier postawił mi szereg warunków. Utwór ma być o dwojgu dobrze rozumiejących się ludzi płci niejednakowej, ma opisywać ich jako młode, piękne i wrażliwe istoty niebaczące na przeciwności losu zgotowane przez okrutny świat. Po namyśle zaproponowałem dawno temu napisaną piosenkę duetu Sonny and Cher:

I Got You Babe



(Sonny Bono)

Pani:

They say we're young and we don't know

Mówią, że młodzież nie wie nic

We won't find out until we grow

Dorosną i nauczą się, jak żyć

Pan:

Well I don't know if all that's true

Nie wiem, czy wierzyć w prawdy te

'Cause you got me, and baby I got you

Bo ty masz mnie, a ja mam ciebie też