Paryż, 5 listopada, 2009 r. Od wieków Francuzi i Polacy walczyli ramię w ramię o swoją wolność i bezpieczeństwo. Dwadzieścia lat po upadku komunizmu w Europie Środkowej i w następstwie zburzeniu muru berlińskiego jesteśmy partnerami w Unii Europejskiej i sojusznikami w NATO.
Rok temu powzięliśmy decyzję o ustanowieniu strategicznego partnerstwa, którego znaczącą częścią jest obrona i bezpieczeństwo. Dzisiaj podjęliśmy decyzję o rozwoju tego wspólnego przedsięwzięcia.
Kontekst bezpieczeństwa Nasze interesy bezpieczeństwa są ściśle ze sobą powiązane. Zagrożenie podstawowych interesów bezpieczeństwa jednego z krajów podważy interesy drugiego.
Francja i Polska są zdecydowane połączyć wysiłki, aby wzmocnić solidarność i obowiązek wzajemnej obrony, wynikające z traktatu waszyngtońskiego. Będziemy również realizować zobowiązania związane z bezpieczeństwem, podjęte w ramach traktatu lizbońskiego.
Stoimy w obliczu podobnych wyzwań i wspólnie stawimy im czoła. Deklarujemy rozwijanie naszych zdolności wojskowych i cywilnych, a także udział w operacjach prowadzonych przez UE i NATO.
Wspólna Polityka Bezpieczeństwa i Obrony - WPBiO i NATO Postrzegamy WPBiO i NATO jako wzajemnie się uzupełniające i wzmacniające.
Francja i Polska deklarują swoje poparcie dla Europy w zwiększaniu jej zdolności obronnych.
Prezydencja Francji w UE zapoczątkowała wzmacnianie EPBiO. Prezydencja Polski w UE w 2011 roku będzie kontynuowała ten proces, który zostanie dodatkowo wzbogacony, dzięki postanowieniom traktatu lizbońskiego. Francja będzie wspierała wysiłki Polski zmierzające do umożliwienia UE i jej państwom członkowskim pełnego udziału w europejskim, transatlantyckim i globalnym bezpieczeństwie. Silniejsza UE w dziedzinie bezpieczeństwa będzie również bardziej wiarygodnym partnerem dla naszych sojuszników w NATO, w tym Stanów Zjednoczonych.
Deklarujemy rozwijać europejskie zdolności bezpieczeństwa i obrony przez takie działania, jak:
a) Użycie europejskich sił morskich w celu zwalczania przemytu, terroryzmu, proliferacji, nielegalnej imigracji i piractwa.
b) Zwiększanie solidarności finansowej między państwami członkowskimi UE, aby umożliwić im rozmieszczenie zwiększonej liczby sił.
c) Wspieranie wdrażania programów Europejskiej Agencji Obrony, głównie tych, w których uczestniczymy (zwalczanie min morskich, bezzałogowe środki latające, ochrona wojsk i
radio programowalne), ustanowienie współpracy w zakresie Europejskiej Floty Transportu Powietrznego, program obserwacji satelitarnych MUSIS oraz przedsięwzięcia, które zwiększają dostępność śmigłowców na potrzeby operacji prowadzonych przez UE i NATO oraz wspólne poszukiwanie nowych programów w ramach EAO.
d) W odniesieniu do zamówień, opracowanie innowacyjnych rozwiązań polegających na wspólnym tworzeniu i użytkowaniu zasobów, wspólnych zakupach i specjalizacji, zwłaszcza na potrzeby wsparcia operacyjnego.
e) Wzmacnianie europejskiej bazy technologiczno-przemysłowej sektora obronnego przez umożliwienie stosowania Programu ramowego w zakresie badań i rozwoju technologicznego w dziedzinie obrony.
f) Wzmocnienie interoperacyjności przez udział w ćwiczeniach polowych.
g) Zgodnie z doświadczeniami z operacji UE oraz ich dalszym rozwojem, wzmocnienie zdolności UE do planowania i prowadzenia operacji cywilnych i wojskowych.
Silniejsza europejska obrona, której wyrazem jest WPBiO, ma też żywotne znaczenie dla wzmocnienia NATO oraz roli Europejczyków w Sojuszu. Polska przyjęła z zadowoleniem decyzję Francji o zajęciu pełnoprawnego miejsca w strukturach wojskowych NATO. Polska i Francja potwierdzają swoje poparcie dla artykułu 5 Paktu Północnoatlantyckiego, który jest sednem solidarności Sojuszu. Będziemy działać na rzecz jego wzmacniania przez inicjatywy odpowiednie dla środowiska bezpieczeństwa XXI wieku. Powzięliśmy decyzję o podjęciu współpracy w celu:
a) Zagwarantowania, że przyszła Koncepcja strategiczna NATO wzmocni Sojusz transatlantycki, wspólną obronę i wkład do powszechnej stabilności i bezpieczeństwa zbiorowego na nadchodzące lata.
