Brytyjkę przesłuchał wczoraj Parlament Europejski. Wypadła źle, zwłaszcza z punktu widzenia Polski i innych krajów Europy Środkowej i Wschodniej.

Ashton przyznała, że nic nie wie o kontrowersjach wokół budowy Gazociągu Północnego. Zadziwiające, że spędziła kilkanaście ostatnich miesięcy w Brukseli jako komisarz ds. handlu i nie natknęła się na ten problem.

Na temat stosunków Unii z Białorusią czy Rosją Ashton unikała jasnych odpowiedzi. Może dlatego, że bezpieczeństwo energetyczne i relacje z Moskwą budzą wiele sporów w krajach UE. Ashton zaś musi wykuwać kompromisy w polityce zagranicznej Unii.

A może jednak dlatego, że nie ma przyzwoitej wiedzy o sprawach, które od lat zajmują dyplomatów z krajów nowej Unii. Warszawa troszczy się o program Partnerstwa Wschodniego, czyli ściślejszą współpracę Unii m.in. z Ukrainą i Białorusią, a także o spójną politykę wobec Rosji. Teraz polskich dyplomatów czeka ogrom dodatkowej pracy, by panią Ashton do programu przekonać.

Parlament Europejski zatwierdzi jej nominację w styczniu wraz z całą Komisją Europejską. Gwarantują to umowy między największymi frakcjami politycznymi w PE i stolicami. Cała nadzieja w tym, że Ashton - zgodnie ze swoją obietnicą - będzie słuchać opinii europosłów i krajów członkowskich, by dowiedzieć się, co w polityce zagranicznej UE najbardziej ich trapi.

Od nowa więc musimy tłumaczyć w Brukseli, co trapi Polaków.