Jarosław Kaczyński w podsumowaniu pierwszej debaty zapowiedział, że będzie prezydentem wszystkich Polaków. I po kolei wymieniał, jakie to korzyści, głównie materialne, im zapewni. Pomijam już to, że aby spełniać te zapowiedzi, musiałby dokonać zamachu stanu i przyznać sobie wszystkie uprawnienia rządu. Ale wyłania się z tego trudny do przyjęcia pogląd, że oto wystarczy obiecać obywatelom więcej kasy choćby nie wiadomo skąd i już jest prezydentem wszystkich Polaków.

Otóż nie! Takim prezydentem polityk staje się wtedy, gdy Polacy z różnych tradycji, wiar i niewiar oraz różnych poglądów mogą sobie powiedzieć: ten człowiek postępuje tak, że ja mogę uznać go za mego prezydenta.

I nie ma szans na to polityk, który zna tylko jedno działanie matematyczne - dzielenie - i to zawsze, odkąd jest w polityce. A ostatnio dzielenie na tych, co są Polakami prawymi i nieprawymi, na tych, którzy mogą zostać w Polsce, i na tych, którzy "powinni sobie gdzieś pójść", bo rzekomo nie chcą pokoju w kraju, na tych, którzy żyjąc w Polsce, uważają, że żyją w Polsce, i na tych, którzy żyjąc w Polsce, muszą dopiero do jakiejś innej Polski wrócić. To są aktualne w tej kampanii prezydenckiej myśli polityka zapowiadającego, że chce być prezydentem wszystkich Polaków. Więc pytam, co ma pan Jarosławie Kaczyński do zaoferowania Polakom nieprawym, Polakom, którzy "powinni gdzieś pójść", bo tu dla nie ma czy nie będzie miejsca, i Polakom, którzy do żadnej Polski innej niż ta się nie wybierają.

Tutaj, a nie w kasie, znajduje się odpowiedź na to, jakim pan będzie prezydentem: wszystkich Polaków czy swoich Polaków.

Źródło: Gazeta Wyborcza