- Jak zimy, nawet malućkiej, nie było, to nie było, a na Łorkiestrę piknie zakuzyło! - dziwi się skrzypek z góralskiej kapeli Technikum Budowlanego w Zakopanem i chowa ręce w kaftan.

Jest godz. 8.30, kapela już na scenie przy Dolnej Równi Krupowej, a śnieg zalepia wszystko, nie widać gór.

- Byliśmy tu trzy dni temu, to, słuchajcie, było czarno zupełnie - mówi Jacek Stachera, asystent Jurka Owsiaka. A górale podejrzewają, że to Orkiestra dowiozła śnieg helikopterami. Trwają próby, bo zaraz zacznie się XX finał WOŚP.

Zakopane zaczyna

Tego dnia burmistrz Janusz Majcher i starosta Andrzej Makowski-Gąsienica sami muszą słuchać poleceń. Grzecznie czekają pod sceną, gdzie za chwilę Jurek Owsiak przyjedzie na góralskich saniach. Nauczyciele zaganiają pod scenę dzieci, a Jacek Stachera odlicza: - 3, 2, 1...

- Łognia! - woła zawiadiacko skrzypek ze sceny. Owsiak podjeżdża saniami, gra orkiestra straży granicznej, owczarki podhalańskie szczekają, telewizja kręci. - Na tym polega Zakopane! - woła Jurek Owsiak, otrzepując się ze śniegu. - Faktycznie, zimowa stolica Polski.

Ale szybko kończy, bo nie ma czasu. Trzeba szybko wrócić do TVP, do studia numer 5 w Warszawie, gdzie jest główny sztab.

Miał lecieć helikopterem do Krakowa, ale śnieg prószy mocno, a mgła jest śnieżnobiała. Rusza zakopianką busem pod eskortą policji, wyją koguty, a kierowcy zjeżdżają. Tylko Jurek śpi. Na lotnisku szybka kontrola, Owsiak boso, bo jego trapery piszczały na bramkach, biegnie do wyjścia. Na pasie czeka orkiestrolot z kapitanem Sławomirem Majcherem, embrayer 180. Po starcie po jednej i drugiej stronie wyrastają nagle dwa F-16. Suną nad chmurami, jakby się po nich ślizgały jak po śniegu. Są na wyciągnięcie ręki, a piloci do szyby przykładają kartkę: "Sie ma WOŚP", robią z kabiny zdjęcia i machają. Eskortują orkiestrolot do Warszawy.

- To nie my się tak wozimy - tłumaczy później Jurek. - To baza w Krzesinach powiedziała: "My i tak będziemy lecieli, powiedzcie tylko, gdzie jesteście".

Szpital na kółkach

Godz. 13, Warszawa. Orkiestrolot ma lądować, ale Sławomir Majcher podrywa go z rykiem do góry i robi kółko nad Warszawą. Po lądowaniu na końcu pasa czeka straż pożarna na sygnale i wita orkiestrolot fontanną wody (tak się wita na Okęciu nowe samoloty). - Gramy przecież na pompy! - woła Owsiak.

Znów galop. - Ruchy, ruchy! - pogania Jacek Stachera. Jurek ma wejście na żywo. Potem samochodami do telewizji. W drodze radio podaje: na koncie jest już 6 mln zł. Budynek TVP na Woronicza zmienił się w obóz harcerski, bank, sklep, szpital i salę koncertową. Ktoś biegnie, inny śpiewa albo śpi na parapecie. Żołnierze jedzą kanapki, a górale wnoszą ogromnego oscypka. Pluszowa żyrafa pilnuje inkubatorów. W studiu inaczej niż w telewizji - cisza i skupienie. Dopiero gdy pada hasło "wejście", słychać krzyk, łopoczą flagi i gra muzyka.

- Jurek zawsze mówi, że Orkiestra nie ma scenariusza. Ja mówię, że tam, przede wszystkim tam jest scenariusz. Zależy, z której strony spojrzeć. W profesjonalnych programach prowadzący czytają, Jurek idzie na żywioł, nic nie ma napisane. Ale od strony technicznej napisane jest wszystko - opowiadał nam przed finałem asystent Owsiaka Jacek Stachera.

W nowym holu TVP - szpital. Stoją rentgeny, inkubatory, jest sala operacyjna i symulacja operacji. Lekarze i pielęgniarki tłumaczą: ta rura to do tego, a jak się włączy guzik, to tu błyśnie.

- To oswajanie dziwnych urządzeń, które ratują życie, a jakoś się ludziom smutno kojarzą - mówią.

Bohdan Maruszewski, kardiochirurg z Centrum Zdrowia Dziecka i wiceprezes zarządu WOŚP: - To nie inscenizacja, nie chcemy udawać, tylko się rozliczyć. Dostałem ostatnio informację, że w 460 oddziałach intensywnej terapii noworodka 70 proc. urządzeń to te zakupione przez WOŚP.

Wdzięczność rodzica? Bezcenna

Andrzej Orłowski z Warszawy przyszedł zobaczyć ten szpital i wrzucić coś do puszki w sztabie głównym. - Kilka lat temu moja córka, też wcześniak, leżała w inkubatorze z serduszkiem fundacji. Jak wcześniej czasem wrzucałem do puszki, miałem stosunek ambiwalentny - teraz nie mogę inaczej. To bardzo polskie, wie pan? WOŚP. Wziąć się spiąć i raz do roku zrobić coś naprawdę ekstra i wielkiego. To działa jak pospolite ruszenie na powstanie, tylko w przeciwną stronę: ludzi się ratuje, a nie zabija. Na dłuższą metę byśmy tak rady nie dali. Jurek Owsiak odkrył patent, który nami rządzi.

Przed finałem fundacja dostaje setki listów od rodziców, których dzieci korzystały ze sprzętu z serduszkiem. Rodzice piszą: "Jestem mamą dziewczynki urodzonej w 29. tygodniu ciąży. Urodziła się w bardzo ciężkim stanie, leżała wiele dni na oddziale intensywnej terapii i w klinice patologii noworodka. Zobaczyłam ją w inkubatorze podłączoną do respiratora ze wszystkimi rurkami, igłami, kabelkami i myślałam, że tego nie przeżyje. Dwa razy stanęło jej serduszko, miała torbiel w mózgu, przetaczaną krew, retinopatię, zanik istoty białej w mózgu i wiele innych schorzeń, z którymi jeszcze walczymy. Teraz ma pół roku i z dnia na dzień jest lepiej - mama Lilianki".

W studiu dzieci ze szkoły podstawowej w Borowej ćwiczą reanimację na gumowych manekinach.

Źródło: Gazeta Wyborcza

1 2  następne »