Tu komentarz Sławomira Zagórskiego ''Nie bój się genu".

Grzegorz Kuczek, "Uwaga!" TVN: Nie waha się pan pouczać

Szanowny Panie,
Bardzo mi miło, że zechciał Pan obejrzeć film "Obcy gen", ale zadziwia mnie upór, z jakim Pan podważa sposób, w jaki został przedstawiony problem GMO. Nie jest to film o zwolennikach i przeciwnikach modyfikacji genetycznych, ale o zagrożeniach, jakie mogą się pojawić w momencie upowszechnienia GMO, o tym, że nam, konsumentom, nie mówi się całej prawdy o GMO.

A mamy prawo wiedzieć co jemy, jaki to może mieć wpływ na nasze zdrowie. Informacje wiążące alergie, bezpłodność i choroby nowotworowe nie są wyssane z palca, ale są potwierdzone przez wielu badaczy, których nie dopuszcza się do publicznej dyskusji na temat GMO.

Wręcz dezawuuje się ich osiągnięcia. Czy społeczeństwo nie ma prawa znać mankamentów manipulacji genetycznych? Czy ma prawo dokonywać świadomych wyborów konsumenckich, czy może nie powinno mieć dostępu do wiedzy, powodującej rozterki?

Wiele krajów Europy, które uważa się za wysoko rozwinięte, kierując się przezornością i wynikami badań, uznało, że nie chce u siebie GMO. Dlaczego Pan o tym nie wspomina podważając moje argumenty?

Czy my mamy być poligonem doświadczalnym dla koncernów biotechnologicznych i agrochemicznych? W imię czego?

Trudno mi zrozumieć, że dziennikarz naukowy z tak wieloletnim doświadczeniem, nie widzi związku GMO z chemizacją w rolnictwie, w sytuacji, gdy większość upraw GMO, to rośliny tak zmodyfikowane, by były odporne na silne środki chemiczne, co w praktyce oznacza, że można te środki stosować niemal bez ograniczeń.

Zarzuca mi Pan nieodpowiedni dobór rozmówców. Dziwi mnie to, że uzurpuje sobie Pan prawo do tego, by oceniać, kto jest autorytetem a kto nie, w kwestii GMO. Podważanie wiedzy tak znakomitych profesorów, jakim są Mieczysław Chorąży i Gilles-Eric Seralini, jest co najmniej niestosowne.

O ile dla Pana jest "przykre, że taki film doceniają - nie znający się też na rzeczy, bo niby skąd mają się znać - jurorzy Grand Press, a teraz pokazuje go najlepszy polski dokumentalny festiwal filmowy", o tyle dla mnie te fakty dowodzą, że nie daliśmy się do końca przekonać do zbawiennej roli GMO.

Dodam na marginesie, że jest to zdumiewające, iż nie waha się Pan pouczać nie tylko mnie, ale i organizatorów Festiwalu Planete Doc Review a wcześniej jurorów konkursu Grand Press.

Sławomir Zagórski: Podtrzymuję wszystkie zarzuty

Szanowny Panie,
Dziękuję za list, ale podtrzymuję wszystkie zarzuty, jakie stawiam Pańskiemu filmowi.

Pisze Pan: "Informacje wiążące alergie, bezpłodność i choroby nowotworowe nie są wyssane z palca, ale są potwierdzone przez wielu badaczy, których nie dopuszcza się do publicznej dyskusji na temat GMO." Proszę uprzejmie zacytować konkretne prace naukowe opublikowane w recenzowanych czasopismach, które dowodzą związku pomiędzy spożyciem genetycznie zmodyfikowanych roślin przez człowieka, a zapadalnością na alergie, niepłodność i nowotwory. Publiczna dyskusja na ten temat, wysuwanie w jej czasie różnych wątpliwości lub mniej czy bardziej uzasadnionych lęków - to jedno. Rzetelna naukowa wiedza - to co innego. Pan niestety miesza te dwie sprawy.

Pyta Pan "czy społeczeństwo nie powinno mieć dostępu do wiedzy [na temat GMO], powodującej rozterki"?

Ależ naturalnie, że powinno. Problem w tym, że Pański film tej wiedzy nie dostarcza. Wybiera Pan wyłącznie te fakty, które pasują do Pańskiej tezy. GMO jest źródłem zła, a Polska poligonem doświadczalnym dla firm biotechnologicznych.

Pisze pan, że "uzurpuję sobie prawo do tego, by oceniać, kto jest autorytetem a kto nie, w kwestii GMO".

Rzeczywiście do pewnego stopnia prawo sobie takie uzurpuję, jestem bowiem z wykształcenia biologiem, zrobiłem na Uniwersytecie Warszawskim doktorat z fizjologii roślin i nieźle znam środowisko polskich biologów. Ale nie trzeba wcale takiego backgroundu, by rzetelny dziennikarz naukowy dość szybko dowiedział się, kto jest ekspertem w tej dziedzinie w Polsce. A jeśli eksperci mają różne opinie - co przecież się zdarza - to zasięga opinii u kilku z nich. W Pańskim filmie znalazło się miejsce dla wielu ekspertów, do jednego z nich wybrał się Pan specjalnie do Francji, ale wszyscy strzelali do jednej bramki. Jeśli Pan uważa, że to porządne dziennikarstwo, to fundamentalnie różnimy się co do etyki naszego zawodu.

Źródło: Gazeta Wyborcza