Motto: Uszom własnym nie chcę wierzyć , że tego czy też owego jest aż tysiąc !

[Przygody Sindbada Żeglarza.]

Pani profesor Dorota Maciejewska stwierdziła, że: Bez względu na wszystko widać , że skażenie dość silnie wzrosło w stosunku do wcześniejszych okresów. Zalecane jest więc, żeby kobiety ciężarne i dzieci przebywały w domach, a nie na zewnątrz. Najgorsze jest to, że niewiadomo, kiedy to zagrożenie się skończy

Niestety nie to jest najgorszym, lecz wypowiadanie się o czymś o czym nie ma się pojęcia.

Prowadzi to do powtarza się sytuacji z okresu katastrofy czarnobylskiej, kiedy wybuchła masowa histeria radiacyjna a błędne porady lekarzy doprowadziły do setek tysięcy aborcji chcianych ciąż i wstrzymywania się od zapłodnienia. Zgodnie z oceną lekarskiej Grupy Doradczej MAEA z r. 1987 lekarze w całej Europie, mający bezpośredni kontakt z ludnością, nie byli wówczas w stanie udzielać jej właściwych porad nawet w błahych sprawach, nie wpływali na prawidłową percepcję zagrożenia, nie zapobiegali powszechnej panice i nie przyczyniali się do racjonalnego zachowania społeczeństwa. Wedle oceny tej Grupy wynikało to z braku nauczania zasad radiobiologii i ochrony radiologicznej w programach szkół medycznych. Ćwierć wieku później pod tym względem sytuacja w medycynie jest taka sama.

Źródłem wiedzy prof. Majewskiej była oficjalna informacja o stężeniach jodu-131 podana przez Państwową Agencję Atomistyki. Informacja ta jest prawdziwa i pochodzi z sieci 10 polskich stacji pomiarowych ASS-500, jednych z najczulszych w świecie, rozwiniętej i nadzorowanej przez Centralne Laboratorium Ochrony Radiologicznej (CLOR).

Państwowa Agencja Atomistyki popełniła jednak błąd podając do publicznej wiadomości stężenia jodu-131 w powietrzu w niezwykle małych, wręcz znikomych jednostkach, tj. w mikrobekerelach/m3 (Bq/m3), czyli w milionowych częściach 1 Bq (0.000001 Bq). Zaś 1 Bq jest bardzo małą ilością substancji radioaktywnej, równą zaledwie jednemu rozpadowi atomu na sekundę.

W ciele dorosłego człowieka znajduje się normalnie około 4000 Bq naturalnego radioaktywnego potasu-40 (a więc 4000 000 000 Bq). Należy pamiętać, że cokolwiek z zakresu radiacji podawane jest w tysiącach, wzbudza strach, niezależnie od użytych jednostek. Gdyby PAA podała, że w powietrzu przefiltrowanym w Łodzi w dniach od 28 do30 marca zmierzono stężenie jodu-131 wynoszące 0,008 Bq/m3, a dla porównania stwierdziła, że zawartość naturalnego, znacznie groźniejszego radioaktywnego gazu radonu-222, sięga w powietrzu naszych mieszkań ponad 400 Bq/m3 a w Szwecji nawet 85 000 Bq/m3, to nie wzbudziłoby to nadmiernej reakcji polskiej lekarki. Ale PAA podała bez komentarzy przerażającą liczbę 8301 mikroBq/m3.

Jeszcze lepiej byłoby poprosić ludzi z CLOR żeby policzyli dawkę promieniowania jaką otrzyma tarczyca polskich dzieci od tej znikomej liczby rozpadów (0,008 rozpada/sekundę) japońskiego jodu-131 w powietrzu. Dawka ta byłaby zaledwie około 0,00003 milisiwerta (mSv), gdyby dzieci oddychały takim powietrzem przez 5 dni. Byłoby to 80 000 razy mniej od stale otrzymywanej przez nie średniej rocznej dawki naturalnej (2,4 mSv/rok) i 40 000 razy mniej od dawki otrzymywanej przy rentgenowskim prześwietleniu jamy brzusznej.

W r. 1988 opublikowano badania epidemiologiczne grupy 35 074 pacjentów szwedzkich, którym podawano jod-131 dla celów diagnostycznych, w średnich dawkach wynoszących 500 mSv na tarczyce (maksymalna dawka 40 000 mSv). Pośród tych których przed badaniem jodem-131 nie podejrzewano o raka tarczycy, nie stwierdzono żadnego wzrostu częstości występowania raków tarczycy, lecz odwrotnie, 38-procentowy deficyt raków tarczycy w porównaniu z ogółem szwedzkiej populacji (Holm et al. Journal of the National Cancer Institute 80(14): 1133-1138, 1988). Te diagnostyczne dawki radiojodu działały wiec na tarczyce Szwedów ochronnie a nie szkodliwe. Dlatego podanie po wypadku w Czarnobylu profilaktycznych dawek jodu stabilnego 18,5 milionom mieszkańców Polski, w tej perspektywie należy uznać za zbędne. Przypomnijmy sobie jak to było u nas w czasie katastrofy w Czarnobylu. Najwyższe stężenie jodu-131 w Warszawie, sięgało 11,49 Bq/m3, czyli w jednostkach używanych obecnie przez PAA 11 490 000 mikroBq/m3. Średnia dawka promieniowania od czarnobylskiego jodu-131 na tarczyce dzieci wyniosła w r. 1986 w województwie warszawskim 4 mSv, w mieście Warszawa 1,9 mSv, a w najbardziej skażonym województwie ostrołęckim 63 mSv (Krajewski, Endokrynologia Polska 42(2): 181-202, 1991). Instytut Onkologii nie zanotował wzrostu raków tarczycy w polskiej populacji spowodowanego opadem promieniotwórczym z Czarnobyla. Wzrost rejestracji raków tarczycy u dzieci i dorosłych na Ukrainie, Białorusi i w Rosji (jego maksimum - 0.027% - wystąpiło w r. 1994 w Rosji) wywołany został masowymi badaniami przeglądowymi, zgodnie z oceną United Nations Scientific Committee on the Effects of Atomic Radiation (UNSCEAR Report 2011). Około 90% dzieci jest w tych krajach corocznie badanych USG, co powoduje wykrywanie tzw. niemych raków tarczycy, nie dających żadnych objawów klinicznych, występujących masowo w każdej populacji. W Polsce mamy ich 12%, na Białorusi 11%, w USA jest 13%, w Japonii 28%, a w Finlandii 36%. W pierwszym roku po tej katastrofie ludność Polski dostała dawkę promieniowania na całe ciał0 0.3 mSv, czyli około 10% dawki jaką dostajemy od badań medycznych i naturalnego promieniowania (promienie kosmiczne i od kilkunastu naturalnych radioizotopów zawartych w glebie i budynkach). Po 70 latach łączna dawka czarnobylska w Polsce sięgnie 0.9 mSv, a w tym czasie sumaryczna dawka naturalna wyniesie 170 mSv. Zgodnie z najnowszym raportem UNSCEAR wśród ludności Białorusi, Ukrainy, Rosji, ani w całej Europie nie zginął nikt od promieniowania czarnobylskiego, zmarło tylko 28 pracowników elektrowni jądrowej, strażaków i ratowników. Naprawdę o żadnych szkodliwych skutkach medycznych znikomych ilości jodu-131 dolatujących obecnie do Polski z Japonii nie ma co myśleć, a ostrzeganie przed nimi jest działaniem nieodpowiedzialnym, prowadzącym do wzrostu histerii radiacyjnej w społeczeństwie. Wykrywanie tak drobnych ilości radiojodu, świadczy jedynie o doskonałości systemu monitoringu CLOR.

* - prof. Zbigniew Jaworowski po katastrofie w Czarnobylu prowadził akcję rozdawania jodu

Źródło: Gazeta Wyborcza