Do niedawna skłonność do przejadania się uważano za przejaw braku dyscypliny. Jednak badania amerykańskich naukowców dowodzą, że niezdrowe jedzenie działa na mózg podobnie jak twarde narkotyki.
Pierwsze badanie polegało na przyczepieniu trzem grupom szczurów elektrod mierzących wrażliwość mózgu na przyjemne bodźce. Szczury z pierwszej grupy jadły zdrową żywność, te z drugiej grupy dostawały nieduże porcje wysokotłuszczowego pokarmu, a gryzonie w trzeciej grupie miały nieograniczony dostęp do niezdrowego jedzenia. Okazało się, że po 40 dniach mózgi szczurów mających nieograniczony dostęp do tłustej żywności były na nią mniej wrażliwe. Żeby odczuwać tę samą przyjemność co wcześniej, gryzonie musiały jeść coraz więcej i więcej. Zaledwie po kilkudziesięciu dniach niezdrowej diety były już otyłe.
W kolejnym badaniu sprawdzano, czy szczury będą jeść tłuste jedzenie nawet w obliczu negatywnych konsekwencji (to właśnie niemożność porzucenia danej czynności, nawet przy zdawaniu sobie sprawy z jej nieprzyjemnych następstw, jest jednym z wyraźnych znaków uzależnienia.) Gryzonie ze wszystkich trzech grup nauczono, iż wkrótce po zapaleniu się czerwonej lampki zostaną boleśnie porażone prądem, jeśli nie przestaną jeść. Szczury z ograniczonym dostępem do tłustego jedzenia albo jedzące zdrową żywność uciekały na widok czerwonego światła. Natomiast te uzależnione od śmieciowej diety jadły dalej, zupełnie ignorując groźbę porażenia prądem.
Co więcej, gdy otyłe szczury próbowano na powrót przyzwyczaić do zdrowej żywności, po prostu odmawiały jedzenia. Odcięte od swoich ukochanych dań gryzonie wolały głodzić się tygodniami w nadziei na tłusty smakołyk, niż sięgnąć po zdrowszą potrawę.
Źródło: Gazeta Wyborcza
