- Jakakolwiek sztuka Szekspira wystawiona w Japonii dokładnie tak, jak jest zapisana, odebrana zostałaby jako parodia albo bezmyślna kopia teatru europejskiego - mówi reżyser Yoshihiro Kurita, którego "Zimowa opowieść" zainaugurowała w sobotę Międzynarodowy Festiwal Szekspirowski
Dwunasta edycja festiwalu potrwa do 9 sierpnia. Będzie można obejrzeć m.in. rockoperę "Lumping in Fargo" Transversal Theater z
USA - kolaż kilku sztuk Szekspira, plenerową wersję "Romea i Julii" Szekspirowskiego Teatru Globe z Londynu, "Miarkę za miarkę" Teatru Narodowego Craiova z Rumunii, "Hamleta" Teatru Replika z Hiszpanii, postmodernistyczny tekst Heinera Müllera "Hamletmachine" przygotowany przez Teatr Odeon z Rumunii oraz dwa polskie spektakle: "Burzę" w reżyserii Janusza Wiśniewskiego z Teatru Nowego z Poznania oraz "Hamleta" Moniki Pęcikiewicz z wrocławskiego Teatru Polskiego.
"Zimowa opowieść" Teatru Ryutopia w reż. Yoshihiro Kurity to połączenie dramatu elżbietańskiego i tradycyjnego, sformalizowanego japońskiego teatru nč.
Rozmowa z Yoshihiro Kuritą Mirosław Baran: Czy dramaty Szekspira są często wystawiane w Japonii? Yoshihiro Kurita: Szekspir jest w Japonii najpopularniejszym Zachodnim dramaturgiem. Ta popularność rozpoczęła się jeszcze przed filmami Akiry Kurosawy. Jest w tych tekstach coś, co nazywam "urokiem niezrealizowanym": dzieła Szekspirowskie pozostawiają mnóstwo wolnego pola dla interpretacji reżysera. Praktycznie żadna scena nie narzuca zamkniętego obrazu, każdy może w wyobraźni stworzyć swój własny szekspirowski świat. Poza tym w tych dramatach są stabilne proporcje pomiędzy fantazją a realizmem, a takie zrównoważenie jest bliskie kulturze japońskiej.
Skąd pomysł na połączenie dramatów Szekspira z tradycyjnym teatrem nč? - Adaptacja Szekspira dla japońskiego widza to trudne zadanie. Chociażby zupełnie inaczej u nas i na Zachodzie rozumiane są pojęcia narodzin i śmierci. Jakakolwiek sztuka Szekspira wystawiona w Japonii dokładnie tak, jak jest zapisana, odebrana zostałaby przez widzów jako zwyczajna parodia albo bezmyślna kopia teatru europejskiego.
Tradycyjna japońska sztuka nč wywodzi się z obrzędu religijnego, na przykład z modlitwy. Dlatego teksty Szekspira musimy w Japonii odczytywać właśnie poprzez rytuał duchowy. Wtedy pozostałe różnice kulturowe znikają. Tworzone przeze mnie spektakle szekspirowskie bliższe są nie dramatowi, ale rytuałowi.
Skąd wybór "Zimowej opowieści", w Polsce tekstu rzadko wystawianego? - Nie tylko najbardziej znane tragedie Szekspira, ale również "Zimowa opowieść" daje możliwość wykreowania niezwykłego świata. W największych tragediach Anglika zawsze ktoś traci życie. Wtedy przedstawienie może być rytualnym obrzędem doprowadzenia duszy zmarłego do - jak byście powiedzieli w Europie - nieba czy raju. Ważną funkcją teatru jest oczyszczenie sfery ducha poprzez rytuał. A według mnie "Zimowa opowieść" taką funkcję pełni doskonale.
Yoshihiro Kurita - japoński reżyser teatralny, współpracuje z Artystycznym Centrum Sztuki w Nigacie - Ryutopia. Przygotował m.in. spektakle "Lot nad kukułczym gniazdem",?Hrabia Monte Christo! , musical?Fadet! . W ramach?Szekspirowskiej serii teatru nč! zrealizował "Hamleta", "Ryszarda III" i "Zimową opowieść".
