Milan Kundera, jeden z największych pisarzy współczesnych, urodził się 1 kwietnia 1929 roku w Brnie. W 1948 roku wstąpił do partii i rozpoczął studia na wydziale literatury Uniwersytetu Karola w Pradze. W 1950 został usunięty z uczelni i z partii w okolicznościach przypominających opisane w "Żarcie", ale miał więcej szczęścia - albo lepszych kolegów - niż bohater tej powieści. Pozwolono mu dokończyć studia, a w 1956 roku przyjęto z powrotem do partii. Definitywnie wyleciał z niej w 1970 roku, a pięć lat później wyjechał na stałe do Francji, gdzie rozpoczęła się jego światowa kariera.
Sławę przyniosła mu ostatnia książka, którą napisał po czesku - "Nieznośna lekkość bytu" (1982). Inne ważne utwory to: "Śmieszne miłości" (1963-68), "Żart" (1965), "Życie jest gdzie indziej" (1970), "Walc pożegnalny" (1972), "Księga śmiechu i zapomnienia" (1978) oraz napisane po francusku "Zdradzone testamenty" (1988), "Nieśmiertelność" (1990), "Niewiedza" (2001). Głośnym, lecz dziś trudno dostępnym tekstem pisarza jest opublikowany w 1984 roku w "New York Review of Books" esej "Zachód porwany, czyli tragedia Europy Środkowej". Po latach autor uznał go za zbyt polityczny i zabronił jego wznawiania.
