Najsłynniejszy obok Jorge Luisa Borgesa pisarz argentyński, którego ze starym mistrzem różniło wszystko, łącznie z zapatrywaniami politycznymi, estetyką, wielkością tzw. spuścizny literackiej, osobistymi przeżyciami. Łączyła ich zaś niezwykła wyobraźnia.
Urodził się w 1914 roku w Brukseli, ale dzieciństwo, młodość i wiek męski spędził w Buenos Aires, którego melancholijna atmosfera jest stałym elementem jego pisarstwa. Debiutował w 1951 roku zbiorem opowiadań "Bestiarium", choć miał już wtedy napisaną powieść "Egzamin" - ukazała się ona już po jego śmierci. W tym samym 1951 roku wyemigrował do Francji, gdzie pracował jako tłumacz w UNESCO i pisał. Ze względu na jego "sfrancuzienie" nie można go nazwać realistą magicznym - jest najbardziej europejskim spośród pisarzy boomu iberoamerykańskiego, bardzo różnym od Gabriela Garcii Márqueza, José Donoso, Alejo Carpentiera czy Ernesto Sabato.
Późny debiut odbił sobie niezwykłą płodnością, bogactwem tematycznym i różnorodnością swojej literatury. Jest autorem politycznej, lewicowej "Książki dla Manuela", lekkich, choć filozoficznych "Opowieści o kronopiach i famach" i scenariusza komiksu "Fantomas przeciw wielonarodowym wampirom".
Napisał też powieści "Wielkie wygrane", "62. model do składania", sylwiczną książkę "W 80 światów dookoła dnia" oraz kilka zbiorów niezwykłych opowiadań: "Koniec zabawy", "Wszyscy kochamy Glendę", "Ostatnia runda", "Opowiadania o Łukaszu".
Twardy wróg wojskowych junt w Ameryce Łacińskiej, z czasem stawał się coraz bardziej zaangażowanym obrońcą castrowskiej Kuby i rewolucyjnej Nikaragui, uczestnikiem kongresów lewicowych intelektualistów. Ze swoją żoną Aurorą - według ich przyjaciół - stanowili idealną parę. Rozeszli się ponoć na skutek różnic politycznych.
Jego niezwykłe, surrealistyczne poczucie humoru po raz ostatni ujawniło się w książce "Autonauci z kosmostrady" napisanej wspólnie z ostatnią żoną Carol Dunlop - szczegółowej relacji z miesięcznej (!) podróży z Paryża do Marsylii autostradą. Cortázar jest też współautorem (na podstawie swojego opowiadania "Babie lato") scenariusza wspaniałego filmu Antonioniego "Powiększenie".
Zmarł w 1984 roku.
