2 lipca 1923 W Kórniku pod Poznaniem Annie Marii z domu Rottermund i Wincentemu Szymborskiemu, zarządcy dóbr hr. Zamoyskiego, rodzi się córka Wisława
1924 Po przejściu na emeryturę Wincenty Szymborski z żoną i córkami, młodszą Wisławą i starszą Nawoją, przenosi się do Torunia
1929 Rodzina Szymborskich osiedla się na stałe w Krakowie przy ulicy Radziwiłłowskiej
1930 Wisława, zwana Ichną, idzie do I klasy w Szkole Powszechnej im. Józefy Joteyko przy ulicy Podwale
1935 Rozpoczyna naukę w Gimnazjum Sióstr Urszulanek przy ulicy Starowiślnej
1936 W wieku 66 lat umiera Wincenty Szymborski
Wiosna 1941 Wisława robi maturę na tajnych kompletach
1943 Zatrudnia się jako urzędniczka na kolei, żeby uniknąć wywózki na roboty do Niemiec
1944 Niektóre z wierszy napisanych w tym roku uzna po wojnie za godne opublikowania
14 marca 1945 Debiutuje na łamach „Walki” - dodatku do „Dziennika Polskiego” - wierszem „Szukam słowa”, który redakcja - uznając go za zbyt przegadany -skróciła do połowy
Jesień 1945 Rozpoczyna
studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, najpierw na polonistyce, z której przenosi się na socjologię. Studiów nie ukończy, bo - jak później tłumaczyła - po pierwsze, „socjologia była potwornie nudna, bo wszystko miał objaśnić marksizm”, a po drugie - musiała zarabiać na życie
1947-48 Pracuje jako sekretarz redakcji dwutygodnika oświatowego „Świetlica Krakowska”, robi ilustracje do książek
1948 Wychodzi za mąż za Adama Włodka, poetę, tłumacza, krytyka literackiego i przenosi się z domu rodzinnego do Domu Literatów przy Krupniczej 22, gdzie po wojnie zgrupowano pisarzy
1952 Wydaje tomik „Dlatego żyjemy” (Czytelnik), na podstawie którego zostaje przyjęta do Związku Literatów Polskich. Z tego tomiku do późniejszych zbiorów poetka nie włączy żadnego wiersza. Wstępuje do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej
Styczeń 1953 Zostaje szefową działu poezji w tygodniku „Życie Literackie”
Marzec 1953 Po śmierci Józefa Stalina w specjalnym numerze „Życia Literackiego” ukazuje się wiersz Szymborskiej
„Ten dzień”, za który będzie zaciekle atakowana już w wolnej już Polsce. „Napisałam go ze szczerego serca, tego się nie da dziś zrozumieć” - mówiła po latach.
1954 Wydaje tomik „Pytania zadawane sobie” (Wydawnictwo Literackie)
Rozwodzi się z Adamem Włodkiem, z którym pozostanie w przyjaźni aż do jego śmierci.
Dostaje Nagrodę miasta Krakowa.
W ramach wymiany kulturalnej po raz pierwszy w życiu wyjeżdża za granicę - do Bułgarii