Zwycięzca XV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie nazywany jest też naszym największym skarbem od trzydziestu lat, a więc od czasu triumfu Krystiana Zimermana na tym samym konkursie. I rzeczywiście, pochodzący z Nakła nad Notecią Rafał Blechacz to artysta nieprzeciętny. W finale Konkursu Chopinowskiego zgarnął większość przyznawanych nagród. Ale nie był to pierwszy ani jedyny sukces w karierze młodego artysty.

Grę na fortepianie rozpoczął w wieku pięciu lat. Jeszcze podczas studiów (ukończył Akademię Muzyczną w Bydgoszczy w klasie fortepianu Katarzyny Popowej-Zydroń) zdobył szereg wyróżnień, m.in. I nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie, II nagrodę (pierwszej nie przyznano) na V Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Hamamatsu w Japonii w 2003 roku, a także I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Maroku.

Ale dopiero po sukcesie na Konkursie Chopinowskim w Warszawie, uznawanym za jeden z najważniejszych na świecie, otworzyły się przed Blechaczem drzwi do międzynarodowej kariery.

Dziś polski pianista koncertuje w najsłynniejszych salach koncertowych świata, kalendarz występów ma wypełniony co najmniej na dwa lata do przodu. I - co chyba najważniejsze - podpisał lukratywny kontrakt z renomowaną wytwórnią Deutsche Grammophon. Tą samą, dla której nagrywa Zimerman.

- Wciąż poszukuję własnego stylu. Swego czasu silną inspirację stanowiła dla mnie pianistyka Artura Rubinsteina (...). Lubię też nagrania Koncertów Marty Argerich, kiedy słyszę w nich jej wybuchowy temperament - mówił o interpretacjach koncertów fortepianowych Chopina Blechacz, kiedy przed trzema laty ukazywała się jego płyta z nagraniem tych właśnie kompozycji.

Ale dziś to właśnie on należy do grona artystów Deutsche Grammophon, których nagrania sprzedają się jak ciepłe bułeczki. Jego dotychczasowe albumy rozeszły w nakładzie ponad 160 tys. egzemplarzy na całym świecie. Jak na muzykę klasyczną w wykonaniu polskiego artysty to znakomity wynik.

1 lutego na rynkach światowych, a 7 lutego w Polsce będzie miała premierę jego najnowsza, czwarta już płyta zrealizowana dla Deutsche Grammophon. Tym razem pianista sięga po kompozycje Karola Szymanowskiego (Preludium i fuga cis-moll, Sonata c-moll op. 80) i Claude'a Debussy'ego ("Pour le piano", "Estampes").

"Rafał Blechacz wykonuje tę muzykę ze szlachetnością i autorytetem, co może zadziwiać, jeśli uzmysłowimy sobie, jak młodym jest artystą. Jednocześnie słuchacz może wyczuć, do jakiego stopnia jego ekstensywna praca nad dziełami Bacha i klasyków wiedeńskich wpłynęła na jego wyczucie brzmienia i formy muzycznej. Spotykają się w jego wykonaniach przeciwstawności: młodzieńcza zapalczywość z największą poetycką wrażliwością. Wydawać się może, iż nie da się pogodzić większych sprzeczności. Ale to tylko powierzchowne wrażenie, ponieważ, jak uczy fizyka, przeciwstawne bieguny przyciągają się - szczególnie gdy są naładowane tak olbrzymią energią" - pisze w dołączonej do nagrania książeczce Jürgen Otten.

Zapowiada się więc wspaniale. A nam nie pozostaje nic innego, jak tylko czekać do pierwszych dni lutego.

Źródło: Gazeta Wyborcza