Największą popularność przyniósł mu 25-odcinkowy serial "Dom" (1980-2000, Złoty Ekran) o lokatorach warszawskiej kamienicy.

Łomnicki w 1954 r. ukończył reżyserię w Łodzi. Od 1954 r. realizował dokumenty, m.in. obsypane zagranicznymi nagrodami "Narodziny statku" (1961). W fabule debiutował wiejską historią miłosną "Wiano" (1963). Wiele filmów poświęcił czasom II wojny światowej: "Nagrody i odznaczenia" (1973) o przyfrontowym szpitalu, "Ocalić miasto" (1976, Główna Nagroda Jury w Gdańsku) o wyzwoleniu Krakowa w styczniu 1945 r., "Akcję pod Arsenałem" (1977, Nagroda Główna w Gdańsku), wg Jerzego Stefana Stawińskiego o odbiciu z rąk Niemców Jana Bytnara "Rudego", "Jeszcze tylko ten las" (1991) z Ryszardą Hanin (nagroda w Gdyni) w roli praczki próbującej ocalić żydowską dziewczynkę. Jego ulubionym aktorem był Jan Englert grający główne role we współczesnych filmach: "Cyrograf dojrzałości" (1967, w roli maturzysty), "Poślizg" (1972) wg Jerzego Skolimowskiego, "Wielka wsypa" (1992) i "Szczur" (1994) oraz występujący w "Domu". Sam Łomnicki zagrał w "Zmiennikach" (1986) swego przyjaciela Stanisława Barei. Nakręcił też "Pana Dodka" (1970) - wywiad z Adolfem Dymszą ilustrowany jego dawnymi kreacjami. Inne seriale Łomnickiego to "Rzeka kłamstwa" (1987) wg autobiograficznej prozy Ewy Szelburg-Zarembiny z młodą Joanną Trzepiecińską i "Modrzejewska" (1989) z Krystyną Jandą w roli wielkiej aktorki.
Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej