Był często ostatnią nadzieją dla tych, którym wydawało się, że nic i nikt nie może już im pomóc - wspominał
Stefan Niesiołowski, który go poznał w więzieniu na warszawskim Mokotowie. Skończył Wydział Prawa UW w 1952 r. Współpracował z biurem interwencyjnym Komitetu Obrony Robotników. Obrońca w wielu procesach politycznych, m.in. w procesie "Ruchu" w 1971 r. oraz w procesach radomskich po protestach 1976 r. Wcześniej redaktor protestu przeciwko wprowadzeniu przez władze do konstytucji PRL zapisu o przyjaźni i sojuszu z ZSRR. Po Sierpniu '80 pełnomocnik komitetów organizacyjnych niezależnych związków zawodowych w procesach ich rejestracji w sądach, m.in. "Solidarności Wiejskiej", NZS-u, ZZ "Solidarność MO". Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz odznaką "Adwokatura Zasłużonym".
