Nie miejsce tu na szczegółową ocenę konkretnych projektów ani też na spór z ministrem o interpretację historii Europy i Polski z XVI czy XVIII wieku. Zasadnicza teza ministra o kondycji Unii brzmi: "Dziś stajemy na skraju przepaści". To moment wielkiego wyboru, którego rezultaty pozostawimy w spadku naszym dzieciom.
Minister Sikorski wzywa najważniejsze rządy unijne do odpowiedzialności i aktywności. Apeluje o mniej egoizmu, a więcej Europy.
Obecność w Unii przyniosła Polakom rezultaty wyłącznie pozytywne. Jej uratowanie i umocnienie leży w naszym najlepiej rozumianym interesie. Stosunek do UE, która zakotwicza nasz kraj w cywilizacji demokratycznej Europy, to najważniejszy dziś test dla polskiego patriotyzmu.
Działania szybkie i radykalne - postulowane przez Sikorskiego - mogą być ryzykowne, ale bierność jest jego zdaniem obarczona jeszcze większym ryzykiem. Ten głos to wyraz dalekowzrocznej polityki rządu RP i początek ważnej debaty europejskiej.
Reakcja opozycji demagogicznej spod znaku Kaczyńskiego czy Ziobry jest żałosna i zasmucająca. To świadectwo polskiej "partii wystraszonych"; głos partii "białej flagi", partii kapitulacji wobec wyzwań rzeczywistego świata. Ci ludzie widzą zapewne ratunek w przywróceniu kary śmierci i w kolejnych czarnych mszach religii smoleńskiej. Straszą IV Rzeszą i Trybunałem Stanu dla Sikorskiego.
Polski minister odpowiedział, że czeka na propozycje
PiS w sprawie ratowania Unii Europejskiej. Nie sądzę, by się doczekał.
