Była autorką onirycznych kompozycji często z udziałem kobiet i dziewczynek ukazujących postaci fantastycznie przekształcone, w tajemniczych przestrzeniach pałaców i buduarów, przepojone atmosferą erotycznego marzenia, utraty, zagubienia. Była ostatnią po Leonorze Carrington (zm. 2011) i Louise Bourgeoise (zm. 2010) artystką połączoną bliskimi więzami z grupą surrealistów. Należała do tych kobiet, które korzystając z haseł wolności obyczajowej, erotycznej i estetycznej, proponowanych przez surrealizm, przy okazji otworzyły sobie drogę, stawiając na wolność wyrazu, tematu, dopuszczając do głosu kobiecą erotykę. To dla niej Max Ernst rozwiódł się z Peggy Guggenheim. Zobaczywszy w jej pracowni w Nowym Jorku, na sztalugach jej obraz pt. "Urodziny", na którym przedstawiła siebie z odsłoniętym prowokacyjnie biustem, zaprosił ją na przygotowywaną przez siebie wystawę surrealistycznego malarstwa.
Dorothea Tanning zadebiutowała wystawą indywidualną w galerii Juliena Levy w Nowym Jorku. W 1957 r. wyjechała z Ernstem do Paryża, któremu w okresie McCarthy'ego odmówiono w
USA prawa pobytu. Po śmierci Ernsta w 1976 r. wróciła do rodzinnego kraju. Pod koniec życia opublikowała autobiografię i zbiór wierszy pt "Spis treści".
