Biskup Tadeusz Pieronek

Mama

Trudno wybrać najpiękniejsze słowo w polszczyźnie, bo cały język mamy piękny. Wszystkie słowa są w nim ładne, byle używać ich właściwie, ale skoro już mam coś wybrać, to proszę bardzo: dla mnie przepięknym słowem jest mama. Każdemu, od maleńkiego dziecka, po stojącego nad grobem staruszka na dźwięk tego słowa robi się ciepło na sercu.

Biskup Tadeusz Szurman

(kieruje diecezją katowicką Kościoła ewangelicko-augsburskiego)

Zbawienie

W języku polskim jest wiele pięknych słów, ale ja powiem o zbawieniu, bo zaczynam się szczególnie o nie troszczyć. Zbawienie to jedno z fundamentalnych słów w naszej kulturze, która ma przecież chrześcijańskie korzenie. Tymczasem w nowych komputerowych edytorach tekstu jest podkreślane na czerwono, czyli dla komputera już nie istnieje! Stało się staromodne i trzeba je na nowo wprowadzać do słownika. Będę to robił, bo chcę, żeby tam na stałe wróciło.

Ksiądz kanonik Bogdan Bartołd

(proboszcz katedry św. Jana w Warszawie)

Dziękuję

To słowo, które przewija się w codziennym życiu i w liturgii, choć w kościele używamy go w innych formach. To bliźnim mówimy dziękuję, ale już Panu Bogu składamy dzięki albo dziękczynienie. A zawsze jest za co i komu dziękować. Jeśli tylko człowiek ma oczy, uszy, a przede wszystkim serce otwarte na świat, to zawsze dostrzeże w nim dobro, które go spotyka. Choćby to, że pani dziś zadzwoniła i zapytała mnie o piękne polskie słowo.

Ksiądz Ryszard Pruczkowski,

(proboszcz parafii Bożego Ciała w Bydgoszczy, kapelan jeźdźców i myśliwych)

Sześciodwudziestak i frycować

Sześciodwudziestak to trudne do wymówienia słowo, ale bardzo dźwięczne, rytmiczne. Tak się mówi na jelenia, który na każdej tyce w wieńcu ma 13 odnóg. Wciąż czekam, aż takiego w lesie spotkam. Na razie szczęścia nie miałem.

Frycować zaś nie brzmi miło, ale wbrew pozorom to dość czułe słowo. Doświadczeni myśliwi frycują z młodszych kolegów. Czyli żartują, naigrawają się. Ale bez złośliwości i jadu. To nie kpiny, ale pobłażliwe, przyjazne, nawet czułe dowcipy.