Maciej Płażyński urodził się 10 lutego 1958 r. w Młynarach. Mąż Elżbiety - prawnika, sędziego Sądu Okręgowego w Gdańsku, ojciec trójki dzieci: Jakuba - ur. w 1984 r., Katarzyny - ur. w 1986 r. i Kacpra - ur. w 1989 r.
Ukończył liceum w Pasłęku, później wyjechał na Śląsk, gdzie przez rok pracował jako robotnik fizyczny.
W 1977 r. rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Gdańskiego, związał się z Ruchem Młodej Polski. We wrześniu 1980 r. został współzałożycielem Niezależnego Zrzeszenia Studentów i szefem NZS Uniwersytetu Gdańskiego. Rok później kierował strajkiem okupacyjnym na Uniwersytecie Gdańskim.
W 1983 r. zakładał Spółdzielnią Pracy Usług Wysokościowych "Świetlik". Firma dawała pracę liderom gdańskiej opozycji, m.in. Donaldowi Tuskowi.
W 1989 roku Płażyński był wśród założycieli stowarzyszenia gospodarczego "Kongres Liberałów", a rok później przystąpił do konserwatywnej "Koalicji Republikańskiej".
W sierpniu 1990 r. został pierwszym nie komunistycznym wojewodą gdańskim. Został odwołany w lipcu 1996 r., co wywołało szereg protestów zakończonych kilkutysięcznym wiecem pod Dworem Artusa w Gdańsku.
W wyborach 1997 r. uzyskał najlepszy wynik wyborczy w Polsce (125 tys. głosów). Z ramienia AWS został marszałkiem Sejmu. W styczniu 2001 roku wraz z Andrzejem Olechowskim i Donaldem Tuskiem powołał Platformę Obywatelską.
Dwa lata później zrezygnował z funkcji szefa PO i opuścił partię. W 2005 r. został senatorem niezależnym, w 2007 r. ponownie wszedł do Sejmu, tym razem z listy PiS, ale pozostał politykiem niezależnym.
Od maja 2008 roku był prezesem polonijnego Stowarzyszenia "Wspólnota Polska". Należał do Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego.
