Po trzydziestu latach od ogłoszenia stanu wojennego wciąż nie potrafimy podać pełnej i precyzyjnej listy jego ofiar. Stworzona przez nas lista zawiera nazwiska oczywistych ofiar (śmiertelnie pobici przez milicję, zamordowani przez Służbę Bezpieczeństwa) i ofiar w pewnym stopniu atmosfery stanu wojennego: milicyjnego czy wojskowego poczucia bezkarności, przyzwolenia na przemoc nie tylko wobec zdelegalizowanej opozycji, ale i wobec obywateli niekoniecznie zaangażowanych w opozycyjną działalność
